Niet ieder Nederlands dorp met minder dan 25 duizend inwoners geniet van nationale bekendheid, maar het Overijsselse Borne wordt uitstekend vertegenwoordigd in de Nederlandse topsport. Twee van de elf spelers die maandagavond met het Nederlands elftal aan de aftrap verschenen tegen Gibraltar zijn geboren in het Overijsselse dorp: Wout Weghorst en Mats Wieffer.
Wieffer heeft net als dorpsgenoot Weghorst hard moeten werken om de Nederlandse top te bereiken. De defensieve middenvelder liet de amateruclub RKSV NEO uit zijn geboorteplaats in 2010 achter zich voor een transfer naar de jeugdopleiding van FC Twente, die hij volledig zou doorlopen. Niet veel mensen zullen zich het nog voor de geest kunnen halen, maar Wieffer heeft zelfs minuten gemaakt voor de hoofdmacht van De Tukkers.
In het seizoen 2018/19, toen Twente uitkwam in de KKD, heeft Wieffer respectievelijk vier en dertien minuten in mogen vallen in de competitie en de KNVB Beker. Na de promotie van Twente was er geen ruimte meer voor hem om aan te sluiten bij de hoofdmacht, waardoor hij de club in 2020 na tien jaar trouwe dienst transfervrij achter zich liet voor een avontuur bij Excelsior.
Nieuw avontuur
In Kralingen had Wieffer er niet lang voor nodig om uit te groeien tot vaste basisspeler. In eerste instantie kwam hij vooral in actie als defensieve middenvelder, maar later in zijn Rotterdamse debuutseizoen speelde hij ook vaak als centrale middenvelder of verdediger. Na een jaar bij Excelsior te hebben gespeeld, kon Wieffer terugkijken op een uitstekend seizoen, met als hoogtepunt de 5-1 zege op Jong Ajax, waarin hij twee assists leverde als centrale verdediger. Excelsior eindigde op de negende plaats en viel net buiten de boot voor de play-offs, maar op persoonlijk vlak had Wieffer grote stappen gezet. Hij was dat seizoen ook goed voor een treffer en vier assists in de competitie.
In zijn tweede seizoen bij Excelsior groeide Wieffer van nuttige alleskunner uit tot een van de absolute smaakmakers van het elftal. Samen met centrumspits Thijs Dallinga wist hij zich steeds vaker te onderscheiden, al kreeg laatstgenoemde veel meer aandacht in de media vanwege zijn doelpuntenproductie. Wieffer maakt bijna iedere week de 90 minuten vol en stond na 34 competitieduels op vier goals en vijf assists. Zijn goal tegen FC Volendam, die voortkwam uit een lange solo, ontving aandacht van de nationale media.
Zenuwslopend
Excelsior eindigde in dat seizoen op de zesde plek en mocht nu dus wel play-offs spelen. De Kralingers schakelden Roda JC en Eredivisionist Heracles Almelo uit alvorens er een finale tegen ADO Den Haag stond te wachten. De thuiswedstrijd tegen ADO leverde een 1-1 gelijkspel op en de return in Den Haag kunnen we gerust als een van de meest zenuwslopende wedstrijden uit de geschiedenis van het Nederlandse voetbal bestempelen.
ADO Den Haag zag Dallinga voor rust een strafschop missen en kwam vlak na rust met 3-0 voor te staan. Niets leek de Hagenezen er nog van te weerhouden om terug te keren naar de Eredivisie. Pas in de 78e minuut deed Excelsior wat terug via Marouan Azarkan en niet veel later werd het nog 3-2 door een treffer die voortkwam uit een assist van Wieffer. Superspits Dallinga schoot in de 90e minuut de gelijkmaker tegen de touwen om de comeback compleet te maken, waardoor de teams plotseling voor een verlenging kwamen te staan.
In de verlenging scoorde beide teams nog een keer, waardoor het uitliep op strafschoppen. Wieffer benutte zijn strafschop en uiteindelijk won Excelsior de serie en daarmee het laatste ticket naar de Eredivisie.
Vervolgstap
Het was afgelopen zomer wel duidelijk dat Wieffer klaar was voor de Eredivisie, maar na de onverwachte promotie van Excelsior hoefde hij daar helemaal geen transfer voor te maken. Toen Feyenoord aanklopte besloot Wieffer Excelsior echter toch achter zich te laten en maakte hij voor een kleine zes ton de overstap naar De Stadionclub.
Feyenoord-fans vroegen zich logischerwijs af of een speler van Excelsior hun club nou echt vooruit zou kunnen helpen in de titelrace, maar Wieffer paste zich wederom snel aan. Feyenoord wide afgelopen winter werk maken van de komst van Ramiz Zerrouki van FC Twente om de blessure van Quinten Timber op te vangen, maar uiteindelijk bleek dat de club intern al een uitstekende vervanger had in Wieffer. De middenvelder dwong in januari een basisplaats af en groeide al snel uit tot een publiekslieveling.
Hij speelt de laatste maanden wekelijks 90 minuten voor Feyenoord en is ook al belangrijk geweest met vier assists en twee goals in alle competities. Als kers op de taart werd Wieffer zowel in januari als in februari gekroond tot Legioen Speler van de Maand.
Oranje
Mats Wieffer behoorde in zijn carrière nog nooit tot de (voor)selectie van een Nederlands jeugdelftal, maar kreeg in maart wel te horen dat hij op het lijstje van Ronald Koeman stond. Een paar weken later bleek zelfs dat Wieffer direct tot de definitieve selectie behoorde en tegen Gilbraltar maakte de speler die een jaar geleden nog in de KKD speelde zijn basisdebuut in het Nederlands elftal. Ondanks dat Oranje uiteraard enorm weinig weerstand kreeg van de dwergstaat, liet Wieffer een goede indruk achter. Zo groeide de middenvelder binnen een jaar tijd uit van KKD-speler tot een volwaardig A-international.